ზოზო (შოთა დეიდა)

შარვალი

მე ვამაყობ ჩემი ახალი, მაგრამ სლიშკამ დიდი შარვლით
დილით მე ვიკრავ შარვალს ჩემი გველის ტყავის ქამრით
ჩავიდებ ერთ-ორ სიგარეტს, ერთ-ორ ცალ კევას
ორმოცდაათამდე ასპირინს, წიგნს ავტოგრაფით და ფრაზით ‘’გენას’’
ჩავიყოლებ დაკეცილ გაზეთებს – ‘’ახალ ვერსიას’’
‘’სარკეს’’, ‘’გზას’’, ‘’რეზონასს’’, ‘’ჯორჯიან ტაიმსს’’, კიდევ ჩავიდებ ბიას
კიდევ ჩემს ჯიბეებში ჩაეტევა, ალბათ, ჩაის ჭიქა
მას გუფი ახატია, კიდევ ჩავიდოთ ფანქარი…არიქა!
უკვე ცხრა საათია თითქმის. დროა კიდევ რამე დავამატოთ
მე დღეს არ დამჭირდება შემწვარი ინდაური, ზატო
მე დამჭირდება ხუთი სხვადასხვანაირი სათვალე და დამჭირდება
ფირფიტა სიმღერით ‘’მაზაფაქა ჰარიჰარალე’’
მე ტრუბის გამწმენდი ჩოთქით გავიხეხავ ჩემს კბილებს
და თუმცა კარგად ვხედავ, რომ კარიესი შეტევას აპირებს
მე არ მჭირდება გინეკოლოგი და სტომატოლოგი
მე შარვალი მაქვს ახალი და გარეთ გასვლას ველოდი
მე მიყვარს ჯიბეში ტარება მკვდარი კატების და თაგვების
არ ვარ ანარქისტული ბუნების და მკიდია დანები
ჯიბეებით დამაქვს ყოველთვის ძველისძველი ბლოკნოტი
ყოველთვის თან მაქვს ფუნჩულა და მყრალი ბეწვი ენოტის
არასოდეს სახლიდან არ გავდივარ, ყურები რომ არ გავიწმინდო
კიდევ მიდევს კასეტა ფილმით ‘’შენ არ დაიკიდო‘’
მე მაჩუქეს კომპაქტ-დისკი პუგაჩოვას ალბომით
ამ საღამოს, მეგობრებო, ყველანი ჩემთან ამოდით
მე და თქვენ მოვუსმინოთ ალას გენიალურ სიმღერებს
და ამით ჩვენ გავიხანგრძლივებთ დედამო… სიბერეს
მე ცუდი ნაგავი არ დამაქვს დაფლეთილი ჯიბით
მოდი, ერთი, ჭერზე ავალ ბაბუაჩემის კიბით
იქ შენახულია ძველი რუქა დაკარგული კუნძულით
ძაღლიც მყავს, ამოარტყი წიხლი, გაიქცევა ძუნძულით
ის ძაღლიც იღლიაშიამოდებული თან დამყავს
და ცხოვრების მძიმე წუთები მყრალად გამყავს
საღამოს შემოსული ჩემს აყროლებულ სახლში
ჯიბიდან ამომყავს დღეს ნაჩუქარი მაჩვი
ფირფიტა პუგაჩოვასი და ‘’მაზაფაქა ჰარალესი‘’
ნუ ატრაკებ, მარო დეიდა, ჯერ არ დამთავრდა ლექსი
ხუთი დამტვრეული სათვალე, ჭიქა გაბზარული
და დათო გომართელის გატეხილი გული
დახეული გაზეთები ტუალეტში დამჭირდება
ხვალინდელ დღეს მე ჰოროსკოპი კაიფს მპირდება
წიგნი გენასთვის ავტოგრაფით და გადამდნარი კევები
და ნაფლეტებად ქცეული დღის სიგარეტები
მორჩა, შევიხსნი ქამარს, გავიხდი შარვალს
მე დღეს ამ ტვირთის ზიდვის სურვილი აღარ მაქვს
მე ჩავრთავ ისევ საყვარელ პუგაჩოვას
წავიკითხავ წიგნს ‘’საქართველოში არაბების ბატონობა‘’
აისიქიუდან გავუგზავნი მოკითხვას ძმობილ პინოჩეტს
და ბოლოს დავაშანტაჟებ ელდინოს თუ უკან არ მაკოცებს

ზოზო…2002…01…24!!!
———-

პირველ რიგში, ერთი კარგი ლექსი, რომელიც არხზე ერთმა ადამიანმა დაწერა ჩემზე…

თხა დაიბადა ნანგრევ კედლებში დეიდა შოთა დათვრა ქელეხში,
ჭუჭყიან გზაზე საპონი გდია, ისევ ჩაასხეს წყალი ვედრებში,
შოთა დეიდას ნიფხავი ჩასძვრა, ტრაკზე მიახტა პატარა კატა,
ყვავმა დაიხრჩო ბუდეში თავი, ისევ გათხოვდა მახინჯი ნატა.

ტეგები: , ,


%d bloggers like this: