ზოზო – შოთა დეიდა მარაზმის ტბაში

დღიურის სრული ვერსია შეგიძლიათ იხილოთ აქ
(ზაფხული)
16.07.03 – გააფრენს კაცი…ეს მონიკა მართლაც საინტერესო პიროვნებაა.მაგრამ საწოლში იღლიები უყარს…ვუთხარი, გაიპარსე მე-თქი…არაო და პირიქით – დღეს არ დაიბანა და მთელი დღე უყარს მამაჩემის ნასკებივით…
17.07.03 – აჰა..საკმარისი იყო, გავსულიყავი რამდენიმე საათით და ეს ქალი უკვე ოხუნჯობს…მოვედი და ვხედავ, რომ მთელი ბინა სავსეა უცნაური ქაღალდებით…როგორც აღმოჩნდა, კოწახურის კანფეტის ქაღალდები შეუღებია მწვანედ და დაუყრია…ასე მეუბნება, ბალახს მაგონებსო..მოკლედ, მეტად ბუნებისმოყვარულია ეს გოგო..
19.07.03 – ნუთუ არის რამე ბედნიერებაზე უკეთესი?
20.07.03 – დღეს მე და მონიკამ შევიარეთ მაღაზიაში…ვიღაც გამყიდველ გოგოზე იეჭვიანა…მე მივუგე, რომ გვამების მიმართ არავითარი მიდრეკილება არ მაქვს..პასუხად მივიღე სიფათში… გამყიდვლისაგან… იძულებული ვიყავი მეღიარებინა, რომ გამყიდველი სექსუალური გოგონაა, მაგრამ ბოლოს წავიიაზვე და მივაძახე, რომ ძუძუ არ უვარგა, ცოტა დასაბერია..მონიკამ ამაყად შემომხედა, მე კი გამოვუტყდი, რომ არც მას უვარგა თურმე ძუძუ…

27.07.03 -არხზე ყველამ მომილოცა დაბადების დღე…შეშლიათ ერთი თვით..

29.07.03 – ძლივს მოვიხედე აქეთკენ…მონიკა სადღაც არის წასული და ნატალი პორტმანთან ვუღალატე…
30.07.03 – ო მაი გად…დღეს მაგრა ვითუხთუხეთ მე და მონიკამ..წავედით ძველ თბილისში და იქ, ერთ რესტორანში, ქორწილს იხდიდნენ…მე და მონიკა შევედით და გავიხადეთ ყველაფერი…არავინ არაფერი არ ნახა…ჩვენ კი დავხტოდით მაგიდებზე და ძუძუებს ვაქნევდით, ვისაც როგორ შეეძლო..ნუ, მე ჩემი პაწაწკინტელა ძუძუებს ვერ ვაქნევდი, ამიტომაც შპილკები მივიმაგრე და ისე დავხტოდი, ასე რომ შპილკები ქანაობდნენ, მონიკაზე კიდევ არაფერს გეტყვით…მერე წამოვედით, თანაც მერე ყველამ გაიღვიძა, გავიგონე პატარძლის ხმა – უიმე, ნიკუშა, შენც ამხელა ძუძუები რომ მოგცა, როგორც იმ გოგოსო, კაი იქნებოდაო…მერე აღმოჩნდა, რომ ის გოგო ლესბოსელი ყოფილა..და იქვე დაშორდნენ…აი, თურმე, რა ძალა გვქონია მე და მონიკას..
31.07.03 – დღეს მე და მონიკა წავედით გამოფენაზე…იქ იყო ერთი სურათი, გამოსახული იყო ძუძუ…მერე, აღმოჩნდა, რომ უბრალოდ, ამობრუნებული ნათურა ყოფილა…ადმინისტრაციამ ამოაბრუნებინა და ჩამოაკიდებინა წესიერად.. სხვათა შორის, კარწინკებში დავაგდე.. თავად შეაფასეთ…
1.08.03 – დღეს არაფერს აღარ დავწერ.. გული მწყდება.. პირველად ამდენი წლის განმავლობაში გული მწყდება, რომ მივდივარ ქალაქიდან..
31.08.03 – ჩამევედით მე და მონიკა.თან ჩამოვიტანეთ მოგონებები, ბევრი ძუძუ და საინტერესო მუსიკა, რომელსაც მალე მოისმენთ

(სექტემბრის დღიური)

3.09.03 – მე და მონიკა ვიყავით მისულები კლუბ ”ჯიმიკოში”. იქ გაიმართა მაგარი ფართი, მე და მონიკას ახალი შუზები გვეცვა, მონიკას მაგარი ფეშენი დეკოლტე და ასე შემდეგ…
მონიკას ვიღაც კაცი აეკიდა, გინდა თუ არა, შვილი უნდა მოგანათლიოო. მონიკამ უთხრა, მაგარი უიღბლო ვარ, დედა მომიკვდა, მამა მომიკვდა, ძმა ინვალიდია, კეთილო დეიდებო და ბიძიებო, დამეხმარეთო, თან პირჯვარიც გადაიწერა არასწორად, იმ კაცმაც აიღო და 10 თეთრი მისცა და კევი უყიდა.
მერე გამოვიდა ქეთა თოფურია და იმღერა მაგარი სიმღერა, რასაც მიაყოლა, ყველანი მიყვარხართო და უკანალში შვაბრაგაყრილი ცხენივით წაიჭიხვინა. ყველაფერი იმით დამთავრდა, რომ შინ დავბრუნდით და საწოლს მივაშურეთ, დაჟე იმის თავიც არ მქონდა.
მერე მონიკას გაეღვიძა, ადგა, ჩართო ყუთი და რაღაც პაპსას უსმენდა… არა, ხვალ აშკარად სადმე სხვაგან უნდა წავიდეთ…კინაღამ გავპაპსავდით მე და მონიკა… ზის იზ დენჯერას…

4.09.03 – ვიჩხუბეთ. მონიკამ დამაბრალა – საბჭოთა კავშირისა და ”ბიტლების” დაშლა… მე მივუგე, რომ, ჯანდაბას, დავშალე ბიტლები, მაგრამ, თუ ეგრეა, მაშინ ვენიამინას ამაში აგრეთვე მიუძღვის წვლილი.
თუმცა, მოგვიანებით ვიუარე, რადგანაც ვენია ოთახში შემოვიდა. მონიკამ უცნაურად შემომხედა, შემდეგ კი ვენია დაპატიჟა ”ნიკალაში”.

9.09.03 – დღეს მეორე ღამე იყო მის გარეშე… ამის დედაც, ჯეკ, ეშმაკმაც დალახვროს… სად წავიდა ეს კახპა? ალბათ, იმ ახვარმა წაიყვანა… წავიდეს და იჟიმაოს, რამდენიც უნდა, მე არ ვარ მაგისი ბუღა…

10.09.03 – გუშინ რუსთავი2-დან დამირეკეს და მითხრეს, რომ თავის თარგმანებში სიტყვა ბუღას’არ იყენებენ… მეც მივაძახე – ეშმაკმაც დალახვროს, მეც შემიძლია ეგრე თარგმანი…

11.09.03 – გლობალური საკითხები… ორი წელია, რაც იმ სოფლელმა გოიმმა ტყუპები დაანგრია… სამწუხაროდ, ვერაფერს მხიარულს ვერ დავწერ… მახსენდება ის 2001 წელი და მაზანზარებს…

13.09.03 – დღეს მეექვსე ღამეა, რაც მარტო ვარ… ფიზიკურად… წეღან მომბეზრდა ეს მარტოობა და ონკანის წყალი დავლიე… რა საზიზღრობაა… მე და მონიკა შევეჩვიეთ ეკოლოგიურ წყალს, მთელი თვე რომ ვსვამდით. ასე რომ, მარტო ყოფნა ვამჯობინე…

16.09.03 – გუშინ მონიკა შევნიშნე ანდროპოვის ყურებთან, კონცერტზე… ძალიან მაინტერესებდა, რა უნდოდა ამ პაპსას ზეიმში, მივუგზავნე ბიჭი კამერით, რომლის შეკითხვაზეც ”რატომ ხართ აქ მოსული?” მონიკამ უპასუხა – შოთა დეიდას ვეძებო.
რადგანაც მას დაავიწყდა, რომ ასეთ ადგილებში არ დავდივარ (არა და შემთხვევით ავღმოჩნდი იქ), მეც ავდექი და დღეს წავედი რაღაც გამოფენაზე (ღმერთმა უწყის, ვისი ნამუშევრები იყო), სადაც კამერებთან განვაცხადე, რომ მონიკასგან განსხვავებით, არ დავდივარ უგემოვნო და თავშაავარდნილი ხალხის გრანდიოზულ შოუ-კონცერტებსა და სხვადასხვა ფართიზე.
ვეჭვიანობ, რომ კვირის ბოლოს ამ ახალ ამბავზე უამრავი გაზეთი დაწერს.

17.09.03 – დღეს მოსული იყო კორესპონდენტი გურჯაანული გაზეთიდან ”მეტი აეროზოლი”. კითხვაზე ”ნუთუ აღარ დაგიბრუნდებათ მონიკა? ვუპასუხე, რომ, ალბათ, უფრო სავარაუდოა, რომ აღდგება ”ბიტლზი”, რაზეც დაინტერესდა ბიტლებით – ასე რომ, მოვუყევი მოკლე ისტორია ბიტლებზე, სადაც ვახსენე შემდეგი ფაქტები:
1. მათი ყველაზე ცნობილი ფირფიტა არის სიყვარული დაბობღავს 3 ანუ სერჯანტ გურამას თავგადასავალი ძუძუს ფიქრის ნაჭრების ნაკეცებში.
2. სერიოჟა მოკლა ლადო მაჭარაძემ, ჯგუფის გიჟმა ფანმა.
3. ეს ყველაზე პოპულარული ჯგუფია მსოფლიოში, მათ შემდეგ მეორე ადგილზე სტეფანე მღებრიშვილია.

აი ასე ვაგოიმებ ”ჟურნალისტებს.

ტეგები: , ,


%d bloggers like this: